Najpopularniejszym obecnie typem hamulców rowerowych są hamulce typu V-break, wykorzystujące mechanizm ściskowy. Są one tanie, łatwe w naprawie, posiadają jednak pewne wady. Podczas deszczu, kiedy koło pokryte jest wodą efektywność hamowania może znacząco spaść. W pierwszej fazie hamowania w takich warunkach hamulce są po prostu nieskuteczne, co wiąże się zawsze z pewnym ryzykiem.
Innym rozwiązaniem, coraz częściej stosowanym w różnych typach rowerów, są tarcze hamulcowe. Rowerowe hamulce tego typu obecnie występują w dwóch głównych podkategoriach – są to tarcze mechaniczne oraz hydrauliczne. Ogólny sposób działania obu typów tarczy jest podobny – hamowanie następuje poprzez tarcie elementu hamującego o metalową tarczę. Przy tego typu rozwiązaniu warunki zewnętrzne nie odgrywają praktycznie żadnej roli. Niezależnie czy hamujemy w deszczu, czy w błocie, hamowanie zawsze będzie skuteczne i efektywne. Inne są natomiast sposoby działania mechanizmów – w tarczach mechanicznych hamulce kontrolowane są za pomocą linki, w hydraulicznych natomiast odpowiada za to mechanizm hydrauliczny, który po sygnale od rowerzysty automatycznie zajmuje się uruchomieniem procesu hamowania.
Obecnie na rynku występują różne średnice rowerowych tarczy hamulcowych. Z obserwacji większości użytkowników wynika, że im większa średnica tarczy tym krótsza droga hamowania. Jednak tarcze o średnicy większej niż 160 mm zostały stworzone głównie do ekstremalnych zjazdów typu enduro czy downhill, gdzie ma to istotne znaczenie. W zwykłych rowerach w zupełności wystarczają tarcze o średnicy 160 mm (jest to zarazem najpopularniejsza rozmiarówka tarcz).